De charme van oud wonen

//De charme van oud wonen

De charme van oud wonen

Vandaag een gastblog van Stephanie. Stephanie blogt op FIJNTHUISZIJN.nl over interieur, lifestyle, ondernemen en psychologie. Ze woont in een prachtig oud huis en verteld in deze blog over de charme van oud wonen.

Ilse van de leuke interieurblog Interiortwin ken ik alweer een tijdje via Instagram. Sinds ik ook (ja nu écht) actief blog, leek het ons leuk eens een gastblog voor elkaar te schrijven. Interieur-gerelateerd en over een onderwerp waar we allebei nieuwsgierig naar zijn, maar waar de één meer over kan vertellen dan de ander. Zo schrijf ik voor jullie een blog over het wonen in ons oude huis, en schrijft Ilse voor mij een blog over het wonen in een nieuwbouwhuis!

Oude huizen, oude verhalen

De liefde voor oude huizen zit er bij mij al een tijdje in. Als kind al vond ik oude gebouwen met al hun verhalen prachtig (oké, soms ook een beetje eng 😉), en mijn beide grootouders woonden in oude jaren ‘20/’30 huizen. Ik was dan ook erg blij dat mijn ouders op mijn 14erichting een jaren ’30 woning in het centrum van Bergen op Zoom verhuisden. Deze stad staat sowieso nog vol met oude pareltjes, en ik kan echt genieten van het slenteren door al die oude straten, afvragend wat voor verhalen er achter die mooie deuren schuil gaan.

Hendrick de Keyser

Dat ik zelf ooit in een oud huis wilde wonen was een ding wat zeker was. Vanuit mijn ouderlijk huis was ik inmiddels gewend geraakt aan alle kraken en piepen, tochtgaten, vochtige ramen, trillingen als er bussen door je straat rijden, en de gehorigheid. Boven op mijn slaapkamer zat er nog enkel glas, omdat er glas-in-lood ramen zaten en ik van die ouderwetse raamvensters had die je open kon doen met messing schuifjes. Geweldig vond ik dat. Inmiddels slaap ik overal doorheen en kan ik niet tegen warme slaapkamers, haha.

Toen ik op mezelf ging wonen heb ik eerst een paar jaar in verschillende appartementjes gewoond, allemaal gebouwd in de jaren ’80. Praktisch ingedeeld, maar weinig charme. Stiekem bleef ik de huizenmarkt altijd in de gaten houden, en toen wij vorig jaar per toeval op ons huidige huisje stuitten, was ik snel verkocht. Ons huis wordt beheerd door stichting Hendrick de Keyser. Deze hebben zo’n 400 oude panden door heel Nederland in hun bezit, een prachtige collectie! (Het is echt leuk om eens een kijkje op hun site te nemen, sommige huizen kun je bezoeken, of zijn zelfs een museum an sich.)

buitenzijde oude woning

Altijd wat te beleven

Voordeel van een oud huis: deze liggen vaak lekker centraal. Zo wonen wij aan een plein middenin het centrum, waar vroeger de vis verhandeld werd. (Bijna iedere (middel)grote stad heeft wel zo’n ‘Vismarkt’.) Godzijdank wordt dat nu niet meer gedaan, want ik wil niet weten hoe dat heeft geroken! En wij zijn echte stadsmensen; we wonen graag daar waar iets te beleven valt.

Natuurlijk heeft dit soms ook zijn nadelen: geluidsoverlast, moeilijk bij je woning kunnen komen door evenementen, rommel voor je deur… Oh, en ook veel naar binnen kijkende mensen kwamen wij achter, maar dat is gezien mijn werk alleen maar gunstig 😉. Verder vind ik de rest totaal geen probleem, dat weet je van tevoren wanneer je midden in het centrum gaat wonen. Ons huis is 97m2 en gaat vooral de hoogte in. Daardoor oogt de voorkant redelijk imposant, maar super groot is het allemaal niet. Zo is de woonkamer maar 18m2, en staat er ook nog eens een knoeperd van een schouw in.

oude haard woning

Onze favorieten

Waar we het meest dol op zijn is misschien wel onze buitenruimte. We hebben een tuin die grenst aan het oude stadspaleis Het Markiezenhof, en boven nog een dakterras dat uitkijkt over de beeldentuin daarvan. Je zult je verbazen wat voor oase van rust het is aan de achterkant van ons huis, vooral vergeleken met de voorkant. Daarbij vind ik al die oude muurtjes en raampjes aan de achterzijde (met hier en daar een uit de kluiten gewassen klimplant) prachtig.

Verder ben ik dol op de hoge ramen en het licht wat daardoor naar binnen valt. Ook het feit dat alle ramen zijn opgedeeld in kleinere ramen (vroeger waren van die grote stukken glas veel te kwetsbaar) geeft een mooi effect. En de schouw, dat is toch wel een prachtig middelpunt in onze woonkamer. Minder handig zijn de scheve muren (echt bijna alle muren in huis zijn scheef), en de 2 trappen, die zijn wel echt erg hoog haha. Ook hebben we een gewelvenkelder die onder de gehele woonkamer doorloopt, en die via zo’n luik bij de voorgevel te betreden is. Ik ben één keer het afgesleten stenen trapje afgegaan om te kijken, maar vond het toch een eng spinnenhol. Ik kon er wel staan, het was droog en er was stroom, dus misschien moet ik toch eens een vette underground party organiseren😉.

uitzicht tuin

hoge ramen woning

Het verhaal van ons huis

Toen ik wist dat we hier gingen wonen ben ik de archieven in gedoken om te kijken wat voor informatie in kon vinden over ons huis. Ik vond een uitgebreid artikel uit 1985 in een historisch tijdschrift wat ging over ons huis en het naastgelegen huis. Het bleek dat deze vroeger Groot Rennenberg (het huis naast ons, ook in beheer van Hendrick de Keyser) en Klein Rennenberg (ons huis) heetten, waarschijnlijk vernoemd naar de plaats Rennenberg, aan de Rijn in West-Duitsland. Waarom dit zo is, is verder nog steeds een raadsel! Wellicht heeft de bouwer een tripje gemaakt via de binnenvaart en vond die plaats mooi. Al in 1415 zijn er tekenen van bebouwing op ons kavel, en vanaf 1546 zijn de bewoners van Klein Rennenberg gearchiveerd.

In maar liefst 7 pagina’s is de geschiedenis van ons huis te lezen, iets wat ik super interessant vond maar ook moeilijk te bevatten. Zo woonde er in 1747 -ten tijde van een beschieting door de Fransen- iemand met toevallig dezelfde achternaam. Ik probeer me dan een voorstelling te maken van wat zich allemaal heeft afgespeeld tussen deze muren, maar dat is haast niet te doen. Naast de vele weduwen die er hebben gewoond (ik weet niet wat ik daarvan moet denken…), hebben er vanaf omstreeks 1800 tal van winkeliers en ondernemers in gewoond. Zo is ons huis in de jaren ‘20 een kapperszaak geweest, en zat er in de jaren ’70 een wereldwinkel. Al deze zaken deden het pand niet goed.

Renovatie van het huis

De gemeente heeft het in de jaren ‘80 opgekocht tijdens een groot stadsherstel, en gerenoveerd. Daarna is het pas in het bezit van de vereniging Hendrick de Keyser gekomen. Wat ik zonde vind, is dat in de jaren ’80 het pand niet echt zorgvuldig is gerestaureerd. Zo zijn de plafonds verlaagd (wel nog steeds ruim 3 meter hoog), zijn er standaard eiken houten trappen in geplaatst, is het glas-in-lood weg, en is er een herindeling boven gedaan met wat simpele tussenwandjes. Ook de zolder is verstevigd met rode bakstenen en nieuw hout. Als dit pand compleet onze eigendom was geweest hadden we allang de balken die er vermoedelijk zitten terug in het zicht gebracht, en het glas-in-lood. Maar Hendrick de Keyser verkoopt hun panden niet, dus volledig zeggenschap zullen wij nooit krijgen. Grappig feitje is ook dat in ons huurcontract staat dat het pand volledig wit moet blijven, en we geen dingen zoals beddengoed aan de voorkant uit het raam mogen hangen.

oude details huis

oude tegelvloer woning

oude tegelvloer en voordeur

Toekomst

Ook al is alles scheef en snel tochtig, wij willen het liefst in oude huizen blijven wonen. Echt duurzaam is het natuurlijk niet (dit pand is bijvoorbeeld amper warm te krijgen, echter doen de open haard beneden en een extra trui wonderen), maar zulke panden horen bewaard en bewoond te blijven. Zo kunnen hun verhalen vertelt blijven worden, en er nog veel meer nieuwe verhalen aan toegevoegd worden.

En jij? Woon jij in een oud huis? Wat vind je de voor- en nadelen daarvan?

Liefs,

Stephanie

Meer zien van Stephanie? Kijk dan op FIJNTHUISZIJN.nl, Instagram of Facebook.

2018-09-06T09:50:57+00:0011-09-2018|0 Comments

About the Author:

Leave A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.